درس‌هایی از پیش‌شماره‌ی نخست

شایان میم، سردبیر

ماه گذشته، در پانزده روز تصمیم گرفتم تا مجله‌ی هم‌سرشت را منتشر کنم و برای این امر نیاز به آزمون و خطا داشتم. از این رو به جای انتشار شماره‌ی اول، پیش‌شماره‌ای منتشر شد تا با هم آزمون و خطا کرده باشیم.
انتشار پیش‌شماره‌ی نخست، درس‌ها و پاسخ‌های بسیاری به من داد. مهم‌ترین آنها سرعت عمل افراد در نوشتن بود. برای مثال: بسیار تلاش کردم تا یک پرونده‌ی ویژه برای این شماره تهیه شود اما متاسفانه به دلیل کمبود نویسنده، دیر رسیدنِ چند مطلب و کم و کاستی‌های مطالب، ناچار شدم تا این پیش‌شماره را بدون پرونده‌ی ویژه منتشر کنم.
پیش‌تر نسبت به سختی‌هایِ تهیه پرونده ویژه آگاه بودم اما گویی انقراضِ وبلاگ‌نویسی، کم و بدون منبع نویسی در مینی‌بلاگِ توییتر و استفاده‌ی مکرر از پلتفرم‌های گفتگوی صوتی مانند کلاب‌هوس، این دشواری‌ها را دوچندان کرده است. از یک سو سرانه‌ی مطالعه پایین است و از سوی دیگر میل به نوشتن بسیار کم شده است. با این حال، به این راه ادامه خواهم داد تا پل ارتباطی و انگیزه برای چنین کارهایی ادامه داشته باشد. انگیزه‌ای که امیدوارم به تولد مجلات دیگر و کنش‌های مستقل دیگر کمک کند.
یکی دیگر از موانع، ویراستاریِ مطالب است که به دلیل حجم نوشته‌ها و فرصت کم، امکان ویراستاری دقیق در شماره پیشین میسر نشد. از بابت اشکالات ویرایشی در شماره پیشین عذرخواهی می‌کنم. در این شماره نیز ویراستار افتخاری نتوانست مطلبی را ویرایش کند. باری، با هم‌یاریِ افرادِ غریبه‌ی غربت نشین در شبِ منتهی به انتشار، نیمی از مطالب ویرایش شد و این دلیل تاخیر و پوزشِ دوباره‌ی من است.
از دیگر شرایط دشوار، سختی‌های روزگار در ایران، افغانستان و سراسر جهان است. ویروس کرونا همچنان به شکل گسترده‌ای منتشر می‌شود و بحران عالم‌گیری ادامه دارد. در ایران نیز این شرایط با کمبود واکسن و یا نبود واکسنی با اثرگذاریِ مناسب، موقعیت را حادتر کرده است. به همین دلیل بسیاری با وجودِ علاقه به نوشتن و انتشار مطالب، شرایط مناسبی برای این منظور نداشتند. در افغانستان نیز پیچیدگی بحران سیاسی و ناآشنایی‌ام با جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کوییر در افغانستان، کار را سخت‌تر کرده اما همچنان امیدوارم تا با استفاده از زبان مشترک، برای کاهش آسیب در جوامعی که فارسی دری یا حتی تاجیکی صحبت می‌کنند گامی بردارم. آرزو دارم هرچه سریعتر گرفتاری‌ها برطرف شود و شاهد مقالات و مطالب این عزیزان نیز باشیم.
یکی دیگر از کاستی‌ها، همجنسگراییِ مردانه‌ی من است. به این معنی که به عنوان یک مردِ هم‌سوجنسیتی (cisgender) ارتباط کمی با زنانِ همجنسگرا و دوجنسگرا، افراد ترنس و سایر اقشار دارم. از طرف دیگر به خودم اجازه نمی‌دهم تا برای آن‌ها مقاله‌ای بنویسم و یا صرفا مطلبی ترجمه شده بر اساس زیست غربی را منتشر کنم.
برای مثال: به دنبال فردی بودم تا درباره چگونگی ارتباط با افراد ترنس، مقاله‌ای بنویسد اما موفق نبودم. به همین جهت، برگردانی از وبسایت ترنس هلپ سنتر یافتم که از وبسایت ویکی‌چگونه ترجمه کرده بودند اما متاسفانه این مطلب بیشتر برای افرادی که در کشورهای غربی یا انگلیسی زبان زندگی می‌کنند مناسب است. ضمن آنکه ویکی‌چگونه اعتبار کافی به عنوان منبع را ندارد.
همین‌طور، تلاش بسیاری برای ارتباط با سوشیال اینفلوئنسرهای ترنس داشتم تا از آنها برای بیان حساسیت‌ها و دغدغه‌هایشان دعوت به انتشار کنم اما تا کنون موفق نبوده‌ام. تنها یک فرد ترنس در قالب داستان برای هم‌سرشت مطلبی فرستاد که باعث افتخار است. لطفا برای آگاه‌سازی جامعه خود به ما کمک کنید و از دغدغه‌های خود با جامعه خودتان گفتگو داشته باشید. من نمی‌توانم بدون تجربه‌ی زیستِ شما از شما بنویسم و ننوشتن‌های شما در چنین جایی به فاصله و جدایی دامن خواهد زد.
باید اشاره کنم، اصطلاحاتی نظیر دگرباش و یا دگرباش جنسی؛ اقلیت جنسی و جنسیتی؛ افراد – یا جامعه- رنگین‌کمانی؛ ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ و… توسط نویسندگان در هم‌سرشت منتشر شده است. ماه‌نامه هم‌سرشت به تفاوت نظر و دیدگاه احترام می‌گذارد و وارد مناظره‌های تاریخی که به عمر نوجوانان ال‌جی‌بی‌تی‌کوییر امروز رسیده است نمی‌شود. شخصا از اصطلاح «ال‌جی‌بی‌تی‌کوییر» برای اشاره به افراد یا جامعه همجنسگرایان، دوجنسگرایان، ترنس‌ها، کوییرها و… استفاده می‌کنم و بنظرم همه‌ی اصلاحات بالا نیز چنین منظوری دارند.
در کارهای مستقل، از دشواری‌ها و سختی‌های بسیاری عبور کرده‌‌ام و می‌دانم از این مسیر ناهموار نیز به خوبی عبور خواهم کرد. این بار اولم نیست و مهم‌تر، این بار در کشوری آزاد و با امنیت و آسایشِ نسبی هم‌سرشت را منتشر می‌کنم. تنها تفاوتِ این تجربه، تنهایی‌ست که با حضور عزیزانِ مسئول و منتقدانِ دلسوز پر خواهد شد. از دریافت چند مطلب و پیام محبت‌آمیز چنین باوری را پیدا کردم که حمایتِ بدنه‌ی جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کوییر را نشان می‌دهد.
انتظار ندارم به دلیل سرانه‌ی پایین مطالعه، هم‌سرشت مانند یک وب سایت چندرسانه‌ای و یا صفحه اینستاگرامی که هر هفته لایو دارد فراگیر شود. قرار بر این بود منبعِ آگاهی، پلِ ارتباطی و میعادگاهِ افراد قلم به دست باشد. افرادی که دوست دارند داستان، شعر، دل‌نوشته، خاطرات، مقالات، ترجمه‌ها، گزارش‌ها، تحلیل‌ها، معرفی آثار فرهنگی-هنری و… را از راه مجله‌ای به اشتراک بگذارند که برآمده از عظم و اراده‌ی خودشان است.
هم‌سرشت قرار است صدای مستقلی باشد که به جامعه خودش توجه دارد. نمونه‌ای این نظر را در مطلب مسیح انسانی می‌توانید بخوانید. او در مطلب خودش می‌پرسد: «به کجا برویم؟ راهکار دفع زائده‌های روحی کوییرها چیست؟» و در ادامه پاسخ می‌دهد که در بخش انجمن نویسندگان می‌توانید بخوانید. این افتخاری‌ست که افراد بدون هیچ گونه چشم‌داشتی مسئولیت قبول می‌کنند و برای گفتگو، همبستگی و آگاهی پا پیش گذاشته‌اند. همه‌ی‌ آن‌هایی که در این دو پیش‌شماره مطلب فرستاده‌اند و یا آماده‌ی همیاری در آینده هستند.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s